Mijn motivering.
En toen was er de mogelijkheid voor een uitwisselingsprogramma. De perfecte kans om toch eens een tijdje in dat wonderlijke land te gaan leven. Eerder heb ik er weleens over gedacht om japans gaan leren, maar de vraag was toen vooral waarom? Om anime zonder subs te bekijken, leek mij wat overdreven, om meer achtergrondinfo te lezen over de dingen die mij interesseerde, ja misschien, maar nu ik weet dat ik naar Japan wil het komende jaar. Is het duidelijk, ik ga Japans leren, zodat als ik uiteindelijk een jaartje in Japan kan studeren, niet de eerste maanden bezig ben om mij de taal eigen te maken maar hopelijk een vliegende start kan maken, en mijn kennis ervan verder te perfectioneren.

Jouw motivering
De Japanse taal is geen makkelijke taal. Deze is totaal anders opgebouwd dan dat onze westerse talen zijn, en dan heb ik het nog niet eens over het Japanse schrift gehad, dat helemaal een grote rijstebrij is.. Niet een taal die je er zomaar even bijleert zoals je dat met een oorsprongelijk germaanse of latijnse taal zou kunnen doen.

Iedereen die dan ook van plan is om Japans te gaan leren, of er al mee bezig is. Zou ik dan ook sterk willen aanraden om eerst eens te bepalen waarom je Japans wilt gaan leren. Wat is je motivatie, en wat is je doel? Er komen geheid vele momenten waarop je het niet meer ziet zitten. Om die momenten te overkomen moet je in staat zijn je weer te herinneren waarvoor je het ook allemaal weer doet en jezelf opnieuw te motiveren. Want Japans is misschien moeilijk, maar zeker niet onmogelijk. En zeker ook de moeite waard om te leren.

Fanboyredenen
Er is vaak veel commentaar op liefhebbers van japanse muziek, anime, film dat ze zeker zullen falen als ze Japans willen gaan leren. Nu kan alleen maar fan zijn idd een zwakke reden zijn, en denken velen dat je zomaar even kunt oppakken door veel te luisteren.  Misschien dat het werkt maar je moet of een enorm talentalent zijn of het kost je een mensenleven om het op te pikken. Je moet er echt naast studeren, en als je er toch al regelmatig naar luistert, wordt je er in ieder geval steeds weer aan herinnerd aan dat verlangen om te kunnen verstaan wat ze zeggen en zonder ondertiteling te kijken. Zodat je weer gemotiveerd bent om een wat meer gestructureerde studiemethode te volgen. Wat dat betreft ben ik het dus niet eens met het commentaar, maar bepaal wel eerst voor jezelf of je in staat bent om door te zetten met zo’n reden.

Aangezien mensen iets eerder aannemen als ze het ook van een ander horen hard werken is the key:

Alsof er nog niet genoeg hobbies waren waarin ik mij erg op Japan richtte. Kwam ik vandaag tijdens een speurtocht op bol.com naar Japanse boeken een boek over Amigurumi tegen. Ami wat? Amigurumi…

De kaft beeldde de bekende schattige Japanse poppetjes af, die je zo vaak tegenkomen aan tassen en telefoons. Maar nu helemaal zelf te maken, door middel van haken.

Snel dus in de kast gedoken op zoek naar mijn oude haken en wol. Helaas, helaas, die liggen natuurlijk veilig op zolder bij mijn ouders. Duh, logisch, welke student neem nou ook al haar oude knutselzooi mee naar haar nieuwe woning. Ik in ieder geval niet dus. Dan maar de stad in, haaknaalden waren nog makkelijk aan te komen bij een standaard hobbyzaakje, maar ondanks dat iedereen de afgelopen jaren roept dat breien en haken weer helemaal hot is, blijft de detailhandel ernstig achter met het aanbieden van wol. Stiekem de zeeman en de wibra binnengeglipt maar daar hebben ze ook nog maar een heel beperkt aanbod. Dan maar door naar de enige wolwinkel in Utrecht, de modilaine aan de Lijnmarkt. Duur maar wel genoeg keuze.

En thuis weer snel het internet op, want hoe ging dat ook alweer dat haken? Gelukkig ben ik zoals altijd niet de enige die zich dat afvraagt en niet de eerste.

Momenteel hoog in mijn favorieten om het weer in de vingers te krijgen is de amigurumi tutorial van hooksandneedles.com.

Maar je kunt er natuurlijk ook meteen middenin springen met de vids op youtube.

Gratis patronen zijn hier te vinden.

Hopelijk houd ik het lang genoeg vol, om binnenkort mijn eerst creatie te laten zien. En mij daarna eens te storten op de markt van japanstalige agurumi boeken. Pik ik ook op dit gebied nog wat Japans mee.

Deze week was het nog kort dag, maar volgende week misschien maar eens bij een Stitch ‘n Bitch avond langs, hopelijk kunnen ze mij daar nog wat verder op weg helpen. Want om eerlijk te zijn bak ik er momenteel nog helemaal niets van. Maar dat is niet erg, ik vermaak mij prima met mijn haak en draad en een podcast op de achtergrond om onderwijl mijn Japans niet te verwaarlozen.

Een aantal recepten vind ik vooral ook als student erg handig, omdat ze makkelijk te maken zijn, de ingredienten zijn vaak in gedroogde vorm en dus lang houdbaar. Vooral in de tijd van feestdagen vergeet ik nog weleens dat de supermarkt dicht is, en dan is het erg handig om altijd ingredienten achter de hand te hebben voor een simpele maaltijd. Het is even wennen aan de smaak van de japanse keuken, vooral de zilte smaak van zeewier die aan de basis ligt van vele maaltijden, valt niet bij iedereen meteen in goede aarde.

Een paar basis ingredienten zijn handig om in huis te hebben en alvast bij een aziatische toko in te slaan:

Mirin, een zoete rijstewijn die gebruikt wordt als smaakmaker.
Sojasaus (duh) Kikkoman sojasaus natuurlijk (linkje naar kikkoman filmpje)
Shiitake, kunnen vers of gedroogd gebruikt worden, zelf heb ik een flinke zak gedroogde in de kast liggen Shiitake zijn wat vlezig van structuur, en hebben de naam erg voedzaam te zijn.
Wakame, een zeewiersoort, wordt in gedroogde vorm verkocht. Let op, deze eerst weken voordat je hem gebruikt, schiet vooral niet uit. In gedroogde vorm zijn het minuscule dingetjes, maar ze hebben een enorm absorptie vermogen en dat kleine beetje wat je alvast te weken hebt gelegd kan na een paar minuten opeens een hele kom vol met zeewier zijn geworden.  Zeewier staat bekend als een goede bron van allerlei vitaminen en mineralen.

Dashi, wordt eigenlijk gemaakt van konbu een zeewiersoort en bonito-vlokken, visvlokken, de bonito-vlokken schijnen redelijk prijzig te zijn en worden dan ook vaak niet in het assortiment van de toko opgenomen. Je kunt ook dashi maken van alleen konbu, een vegetarisch dashi dus eigenlijk. Maar ik gebruik voor het gemak meestal de instant-dashi korrels.
Dashi is het basisingredient van vele soepen en sauzen.

Miso is een gefermenteerd product bestaande uit sojabonen die vaak samen met rijst, tarwe of gerst tot een pasta vermalen worden.  En een van de basisingredienten uit de Japanse keuken. En het belangrijkste ingredient voor de miso soep, de nationale soep van Japan.
Het heeft een erg uitgesproken smaak, geef het niet meteen op na je eerste kennismaking, even wennen is wel noodzakelijk. De eerste keer dat ik misosoep had gemaakt, die waarschijnlijk ook niet al te geweldig was, moest ik even stevig slikken na de eerste hap. De tweede keer was het al een stuk smakelijker en de derde keer kon ik er echt van genieten. Alhoewel anderen in mijn omgeving nog steeds niet echt gewend zijn.
miso bestaat in allerlei varianten. Des te lichter de variant des te zoeter en zoutlozer deze van smaak is.

Noedels, er is een ruime varieteit aan noedels die in Japan gegeten worden, dus voor de afwisseling is het fijn om wat verschillende soorten te halen, udon, somen, soba, ramen.

Misosoep
Misosoep maken is redelijk makkelijk, men neme ongeveer een liter van de dashi bouillon, en voegt hieraan naar smaak miso toe, zo tussen de 50 en 100 gram.  Daarnaast kun je er wat in blokjes gesneden zacht tofu aan toevoegen, wat wakame, en evt. een lenteuitje of bosuitje.  En verder alles wat je nog meer wilt, om van een licht tussendoor soepje een stevige maaltijdsoep te maken.

Noedels
Noedels worden meestal geserveerd in een kom met een laagje bouillon of soep, aangevuld met ingredienten naar keuze. Je kunt er vanalles doorheengooien, een eitje, een stukje vlees, wat shiitakes, de wakame, lenteuitje, andere groentes, you name it pas het aan naar jouw smaak.
Op moment zoals deze dat ik weinig in huis heb om een maaltijd te bereiden, maak ik wat dashibouillon aan, breng deze op smaak met een flinke scheut mirin en sojasaus. Breng onderwijl de noedels van keuze alvast aan de kook.  Doe evt alvast wat gedroogde shiitakes bij de bouillon in, om ze te weken. En de ander ingredienten die je toe wilt voegen, zoals de stukjes groente etc.
Doe de noedels in een soepkom, en schep er vervolgens de soep overheen. Evt. Kun je er nog wat wakame overheen strooien, voor de extra vitamientjes. Et voila. Een snelle kop eigengemaakte supergezonde noedels.

Er zijn verschillende methodes om te leren, ruwweg op te delen in bottomup leren en topdown leren.

Bottomup is de methode die meestal gebruikt wordt, je begint met de kleinste en makkelijkst te doorgronden onderdelen en werkt je met oefening een weg omhoog naar de moeilijkere onderdelen.

Topdownleren, is het omgekeerd hiervan, je begint ergens in het midden, of aan de top, en destilleert hier concepten uit, totdat je alles heb doorgrond. In plaats van de zijlijn naar binnen te werken naar de kern. Begin je vaak bij de kern en werkt vandaar uit naar buiten.

The Linguist en affiliates

The linguist, biedt je een mogelijkheid om meteen aan de slag te gaan met betekenisvolle informatie, om meteen bij die kern te beginnen. In plaats van je eerst bezig te houden met de informatie die aan de zijlijn wordt gegeven.

Daarvoor is het platform Lingq opgericht. Hier vind je verschillende lessen. En kun je ook zelf stof toevoegen om meteen mee aan de slag te gaan. Bij de teksten is een woordenboek functie waarmee je een tekst kunt analyseren. Ook kun je hier woorden aan een flashcard systeem toevoegen om deze te oefenen. En er zijn ook podcasts te vinden en hun transcripties op JapaneseLingQ op verschillende niveau’s die bij deze methode horen.

Neem gerust eens een kijkje en kijk of het voor jou wat is. Zelf ben ik er enthousiast mee begonnen, maar niet mee doorgezet wel maak ik gebruik van de podcasts. Misschien moet ik er ook maar weer eens mee aan de slag gaan. Het is zeer uitdagend om te gebruiken, en zelf leer ik er wel veel van. Maar met de overdaad aan andere leermiddelen is het wat in de verdringing geraakt binnen mijn schema. Maar zeker de moeite waard om eens uit te proberen, vooral als jij jezelf herkent in het topdownleren vormt deze methode een goede afwisseling van de meer bottomup methodes.

Japanese101

De podcasts van Japanese101 zijn de bekendste op het internet. Veel mensen gebruiken deze en zijn er fan van. Japanese101 is ook de grootste aanbieder, de podcasts worden aangeboden op verschillende niveaus. Het merendeel is gratis te downloaden. Maar als je registreert heb je toegang tot meerdere functies van de site. Zoals het oefenen met praten, het oefenen van je vocabulaire met behulp van flashcards, er zijn ook toetsen te vinden om jezelf mee te testen. En zelfs de mogelijkheid om vragen te stellen. Check het uit op http://www.japanesepod101.com/.

Je zult merken dat de host van de podcasts, Peter, soms wat overenthousiast, en vaak ook wat tekort komt in zijn eigen kennis van de Japanse taal (vaak alleen voor de show) maar er wordt goed gebruikt van de native speakers die in de show optreden. Maar juist de overdrevenheid en het enthousiasme van Peter zorgen er ook voor dat je het leuk blijft vinden.

Japancast.net

Een minder bekende mogelijkhied zijn de podcasts van Japancast.

De werking van je hersenen

Er zijn verschillende leertechnieken, maar een van de meeste intuitief bekende is toch wel dat je iets regelmatig moet herhalen om iets goed te leren en het in je lange termijns geheugen op te nemen.

Dit is tientallen jaren geleden al bewezen met enkele onderzoeken. Maar recent neurocognitief onderzoek (mijn lievelingsonderwerp bij mijn opleiding ) heeft inmiddels ook uitgewezen dat de verbindingen die aangemaakt moeten worden om iets op de lange termijn te herinneren, zo werken dat deze voor langere tijd actief zijn en pas na enige tijd weer gevoelig zijn voor vernieuwde stimulatie. Totdat ze genoeg gestimuleerd zijn om een meer permanent verbinding aan te maken. In korte tijd veel herhalen heeft dus niet zoveel zin, wat je wil is het herhalen van de stof over een langere tijd uitsmeren, en het ook in stukjes tot je nemen. Dit wordt ook wel spaced retrieval, the spacing effect of spaced repetition genoemd. Hoe vaker je iets hebt herhaalt des te beter ken je het, en des te minder snel zul je het vergeten. Op een gegeven moment kun je dus minder vaak gaan herhalen.

SRS programma’s

Dit regelmatig herhalen kun je zelf doen. Maar wordt op een gegeven moment nogal een sleur als de hoeveelheid stof toeneemt, en er steeds maar enkele begrippen zijn die je nog goed moet oefenen, daarnaast wordt het ook redelijk ingewikkeld om dit voor je zelf bij te houden.

Gelukkig zijn er inmiddels allerhande programmaatjes op de markt, vaak aangeduid met SRS, oftewel spaced repitition sequence. Dit zijn flashcard programma’s die afhankelijk van jouw prestaties in het juist beantwoorden van de vragen bepalen hoe vaak je iets moet herhalen. Het grootste voordeel hieraan vind ik zelf, dat het ook automatisch de kaarten voor je uitsorteert. Als ik een hoofdstuk heb doorgenomen, of iets heb geleerd dan zet ik het hierin. En dan komt het vanzelf op een gegeven moment terug. Als ik de kaart meteen nog weet, dan klik ik op de hoogste kennisniveau, en komt de kaart pas over een paar dagen terug. Kaarten die ik minder goed weet, klik ik wat lager aan en komen zodoende eerder terug. Hoe vaker je antwoord dat je een kaart goed kent des te minder snel deze ook terug komt. Maar hij komt nog wel terug dus je blijft toch regelmatig die hersenverbindingen weer even verstevigen, zodat je het niet vergeet. Weet ik iets niet goed en geef ik dat aan, dan blijft de kaart snel terugkomen.

Het enige waar jij je nog mee bezig hoeft te houden is gewoon regelmatig het programma gebruiken en naar waarheid aangeven hoe goed je de kaart kent.

Daarnaast houden veel van deze programma’s statistieken voor je bij, zo weet ik nu bijvoorbeeld dat ik ongeveer 70% van de stof in een keer onthoudt, tenminste die beantwoord ik bij de eerste keer dat ik ze tegenkom juist, en het programma houdt ook bij hoeveel van de kaarten je al kent.

Enige waar ik zelf een beetje horendol van word is dat ik heel slecht ben in het produceren, en goed in het herkennen, hierdoor begin ik zo onderhand om te komen in de productie kaarten. Wel goed voor mij om het te leren, maar soms ook lichtelijk frustrerend. Maar wees gewaarschuwd kracht van het programma komt wel pas tot zijn recht als je het regelmatig gebruikt, doe dat dus ook.

Anki

Er zijn verschillende opties, supermemo, mnemosyne en een hele hoop rip offs. Maar mijn persoonlijke favoriet is Anki. Dit door de makkelijk te gebruiken interface. De optie om meteen van een feitje, een productie en herkennings kaart te maken. De mogelijkheid om de velden op je flashcard helemaal naar eigen wens in te richten, en geluid en beeld toe te voegen. En daarnaast heeft het een aantal handige plug-ins, waarmee je automatisch informatie in velden kunt inladen, bijvoorbeeld de uitspraak in hirigana gegeven.

Een extra optie is de mogelijkheid om een deck aan te maken op internet, zodat je van verschillende computers kunt werken en de laatste informatie zo kunt synchroniseren. Hoef je tenminste geen dubbel werk te verrichten. En er is ook de mogelijkheid van een pda versie, http://www.anki.com/ handig voor onderweg en voor momenten dat je moet wachten.

Kant en klare flashcard pakketten

Er zijn verschillende kant en klare kaartensets te downloaden. Alhoewel het natuurlijk de bedoeling is dat je zelf een set opbouwt die aansluit op je eigen studie. Het beste is om bij het opbouwen van je eigen deck, zinnen te gebruiken zodat je de woorden en tekens meteen in de juiste context leert.

Het is ook makkelijk om lijsten in te laden in Anki, lijsten met vocubulaire van de tekstboeken die ik mijn vorige post heb besproken, Japanese for Busy People en Genki zijn ook online te vinden. Die hoef je dan alleen nog in een tekstdocumentje te plaatsen en te importeren in Anki. Scheelt weer wat typewerk. Hetzelfde geldt natuurlijk voor andere lijsten die online te vinden zijn.

Er zijn twee, eigenlijk drie, maar ik behandel er hier twee, populaire methoden om Japans te leren. Beiden zijn in het Engels.

De serie Japanese for Busy People

Deze bevat korte hoofdstukjes, en een duidelijke uitleg. Waardoor het makkelijk is om dagelijks bijvoorbeeld een hoofdstukje door te werken, of misschien wel meerdere hoofdstukken. Er is een versie die ons latijnse schrift gebruikt en een die al het Japans in kana weergeeft. Deze laatste heeft het voordeel dat je jezelf al goed oefent in het lezen van de hirigana en katakana, maar uiteindelijk leer je er geen kanji mee. Dus het Japanse schrift lezen kun je er niet mee. Ondanks dat geeft het een enorme sprong in de leesvaardigheden als je deze twee geschriften al soepel kunt lezen.

Genki

De serie Genki is vooral gemaakt als studieboek voor studenten. Bevat ook uitstekende uitleg, maar de hoofdstukken zijn redelijk lang. Ik ben hierop overgestapt nadat ik het eerste boek van JFBP had doorgewerkt. En de lange hoofdstukken maakten het mij toch iets moeilijk om mij erop te concentreren, een stuk van een hoofdstuk doen geeft lang niet zo’n voldaan gevoel als een hoofdstukje afsluiten. Waarom ik op Genki ben overgestapt is vooral omdat het ook kanji introduceert. Bij JFBP miste ik dat, en merkte ik dat ondanks dat ik inmiddels redelijk kana kon lezen en Japanse conversaties kon volgen. Verder geen enkele japanse tekst kon begrijpen door het gebrek aan kanji kennis en dat was redelijk frustrerend. Alhoewel Genki het ook erg rustig aandoet met het introduceren van de kanji.

Andere mogelijkheden:

Pimsleur

Je kunt daarnaast nog gebruiken maken van de audiocourse Japans van Pimsleur. Deze werkt vooral aan je conversatie-en luistervaardigheden. Wel even je kop erbij houden, wat ik vaak erg moeilijk vind. Er zit een bepaalde vorm spaced repetition (leermethode) in verwerkt, die heel goed schijnt te werken als je het dagelijks op hezelfde tijdstip beluisterd.

Rosetta Stone

Het programmaatje Rosetta Stone, is erg duur in de aanschaf, zelf zou ik er nooit het geld voor overhebben ook al biedt het veel mogelijkheden. Maar als je de kans hebt om het te downloaden zeker doen. Dit is waar ik eigenlijk ben begonnen met leren, omdat ik op het moment dat ik begon erg druk was met andere zaken en dit programmaatje een lage energie input vroeg, waardoor het leuk was om het toch even tussen de bedrijven door te doen. Ik ben lekker makkelijk begonnen met de optie waarin je een zin tegelijk kunt lezen en beluisteren, om vervolgens het bijbehorende plaatje bij te vinden. Het geeft geen grammatica uitleg, of een vertaling (alhoewel er een pdf is waarin deze zijn opgenomen), je moet het zelf oppikken. Maar het heeft hiermee mijn luistervaardigheden en gevoel voor de taal enorm verbeterd. Momenteel gebruik ik dezelfde optie maar dan met de tekst in kanji, om mijn kanji te oefenen.

Naast het testen van lees en luistervaardigheden, kun je het ook gebruiken om je schrijfvaardigheden en spreekvaardigheden te testen. Een geweldig programma, maar om de taal echt te leren heb je op zijn minst een boek met uitleg van de grammatica ernaast nodig.

Onder andere de kana worksheets die je kunt gebruiken bij het eigenmaken van de hirigana en katakana hebben mij een eind op weg geholpen. Ik heb een goed geheugen maar even 46 nieuwe tekens erbij leren, en de leeswijze ervan kostte toch even wat meer moeite dan verwacht. Met deze worksheet kun je er even rustig voor gaan zitten, met de schrijf-en leesoefeningen heb je ze vervolgens zo onder de knie.

Daarnaast kun je op deze site een guide vinden voor de verschillende niveau’s van de Japanese Language Proficiency Test (JLPT), deze bevat alles wat je moet weten. Deze test wordt op vier verschillende niveau’s afgenomen, het laagste niveau is 4, en het hoogste een. Om vaardigheid in de Japanse taal aan te duiden worden deze vaak als schaal gebruikt. Je kunt deze ook mooi gebruiken om als doel te stellen. Maar vergis je er niet in, er staat dat het vierde niveau ongeveer gelijk staat met 50 uur studie. Maar dat redt je waarschijnlijk niet. Het dubbele is eerder waar. Dus laat je niet afschrikken als je denkt dat het te langzaam gaat. De guide’s bieden een leidraad voor alles wat je moet weten, en je kunt ze gebruiken om je progressie mee bij te houden

Het derde schrift is het moeilijkste schrift, alle chinese tekens die er bestaan kunnen in theorie binnen het japanse schrift gebruikt worden. Gelukkig valt dit in de praktijk wel mee, enkele jaren geleden heeft de regering besloten om 1945 kanji als standaard aan te stellen. Het zijn deze 1945 kanji die gebruikt worden in officiele documenten en kranten. Dit is het ook het aantal dat een japanse scholier aan het einde van zijn middelbare school opleiding heeft zou moeten leren. Zou moeten leren, want net zoals het voor ons een immense taak is om alle kanji te leren kennen is het dat ook voor veel Japanners. En die 1945 kanji is nog steeds eigenlijk maar het begin, net zoals wij vakeigen jargon hebben en zeldzame moeilijke woorden die in het dagelijks leven niet zo snel gebruikt worden hebben de Japanners dat ook. Een hogeropgeleide Japanner heeft vaak dan ook kanjischat die zo enkele duizenden kanji’s boven die 1945 uitkomt. Maar laat je niet afschrikken, met een paar honderd van de meest gebruikt kanji’s kom je al een heel eind.

Alle 1945 kanji:

Ik vraag mij vaak af hoe het zit met dyslectie bij Japanners, naast de ingewikkelde kanji schrijven ze namelijk ook nog eens alle woorden aan elkaar vast, duszondergebruikvanspaties. Dat is ook even wennen als je net begint met lezen, want waar eindigt dat verrekte woord en waar begint het volgende? Dat is zo niet in een oogopslag duidelijk, vooral niet als beginner zonder enige oefening. Een kanji wordt vaak ook nog op verschillende manieren uitgesproken, en welke van de uitspraken gebruikt wordt is afhankelijk van functie en context.
En hoe zit het met het leesniveau van de gemiddelde Japanner? Als wij al een flink bevolkingsdeel hebben dat moeite heeft met het lezen van een gebruiksaanwijzing, zoals recent naar voren kwam uit onderzoek onder mbo studenten? Zelfs zonder dat je ze kent zijn woorden in onze taal nog leesbaar.

Het voordeel is dan wel weer, dat je kanji zonder de uitspraak te kennen wel kunt interpreteren, je kunt ze dus direct omzetten naar een idee in je hoofd.

Het moeilijkste aan de Japanse taal vind ik zelf deze kanji’s, op zich zijn ze niet zo moeilijk. Maar na enkele maanden studie kende ik wel veel Japans, maar lezen was nog onmogelijk doordat ik de kanji’s niet kende. En nog steeds is lezen is erg frustrerend. In andere westerse talen is lezen een van de eerste dingen die ik meestal kan en veel bevrediging uithaal om te kunnen. Veel woorden lijken toch op woorden uit andere talen, dus zijn ze makkelijk af te leiden. Wil je Japans leren bereid je dan maar vast voor op de taak om weer helemaal opnieuw te moeten leren lezen.

Een taak die je waarschijnlijk het liefst zo snel mogelijk oppakt. Gelukkig zijn kanji’s ook erg interessant om te leren. De chinezen zijn begonnen met het maken van tekeningen om allerlei zaken uit te beelden, deze tekeningen zijn door de tijd heen steeds verder aangepast en meer abstract geworden. Maar het concept om tekeningen te maken om objecten en ideen aan te duiden blijft duidelijk herkenbaar. Vooral als je meer weet over het ontstaan ervan.
Om er een begin mee te maken heb ik zelf veel aan het boekwerkje ‘Read Japanese today’ van Len Walsh gehad. Makkelijk leesbaar en het vertelt hoe de kanji tot stand zijn gekomen. Meldt de verschillende leeswijzes en geeft een aantal voorbeeldgebruiken aan.
Zelf vind ik het belangrijk voor een beter begrip van de taal om te weten waar een bepaalde kanji vandaan is gekomen en waarom het een bepaald begrip voorstelt. Op de site Kanji Networks kun je van veel kanji’s de oorsprong achterhalen. Niet elke uitleg die daar gegeven wordt schijnt even onbetwist te zijn, maar bij gebrek aan beter zeker de moeite waard

Filmpje over de ontwikkeling van de kanji voor boom:

Om je verder een hint te geven met welke kanji te beginnen, hier een lijst van de kanji die behoren bij het eerste niveau van taalberheersing, 4kyuu level van de Japanese Language Proficiency test (JLPT).

Als uitsmijter nog een kinderprogramma uit Japan gericht op het leren van de kanji.

Met googlen stuitte ik onder andere op de Engelstalige colums van Maktos, Japanese is possible. Deze is gericht op de liefhebbers van anime, maar legt duidelijk de basis van de Japanse taal uit. En dit met behulp van het latijnse schrift (romanji), zodat je niet meteen afgeschrikt wordt door het Japanse tekentjes die je nog niet kunt lezen. De Japanese is possible colums zijn trouwens ook in pfd formaat op het internet te vinden mocht dat je voorkeur hebben.

Japanse schrift
Ik stipte het latijnse schrift, dat wij gebruiken als ons alfabet daarnet al kort even aan. De Japanners zelf gebruiken dit maar weinig, vooral voor namen van bedrijven, en in nog wat gevallen. Maar in ieder geval zeer beperkt. Het is handig om je eerste babystapjes op talengebied mee te zetten, en te gebruiken als je alleen geinterreseerd bent in de gesproken taal.

Twee van de schriften die de Japanners gebruik bestaan uit lettergrepen. Beiden schriften bevatten dezelfde lettergrepen, uitgedrukt met 46 basistekens. Welke gebruikt wordt is afhankelijk van de herkomst en de functie van het woord.

Hiragana
De hiragana (ひりがな) worden gebruikt voor de vervoegingen/uitgangen van woorden, voor Japanse woorden waar geen kanji voor is, de voorzetsels worden met hirigana geschreven. En het heeft nog een functie namelijk om de uitspraak uit te schrijven van de zeldzamere kanji’s. Ze worden ook vaak gebruikt in kinderboeken om kanji’s uit te schrijven. Als ze voor deze laatste twee doeleinde ingezet worden dan heten ze furigana.

Dit is een van de belangrijkste en makkelijkste schriften om onder de knie te hebben, dus begin er zo snel mogelijk mee!

Om alvast even te wennen, hieronder een filmpje. Beetje flauw, maar niet langdradig:

Op de thejapanesepage.com kun je ze nog even op je gemak doornemen.

Katakana
Het andere schrift zijn de katakana （カタカナ) deze worden vooral gebruikt om de woorden die de Japanners uit andere talen hebben geleend uit te schrijven. Oorspronkelijk zijn ze ontstaan als een snelschrift voor studenten om de hun onbekende woorden mee uit te schrijven tijdens colleges Vandaar dat ze wat simpeler en hoekiger van vorm zijn dan de hiragana. Omdat ze gebruikt worden om leenwoorden mee uit te schrijven kom je ze niet altijd even vaak tegen, maar vergis je niet, geisoleerd als de Japanners waren op hun eilandje hebben ze bij elk contact met andere volken meteen een hoop woorden overgenomen, waaronder van de Nederlanders.
Op wikipedia is een lijst te vinden met de woorden die ze van onze voorouders hebben geleerd. (klikkerdeklik)

Met het leren van de katakana zou ik nog even geduld uitoefenen tot je de hirigana redelijk onder knie hebt, ze lijken erg op elkaar en voor je weet wordt het een grote brei waar het moeilijk is om wijs uit te worden.

Meer volgt morgen….